Գնաաաաա՜…

Գնաաաաա՜…
Դու՝ փոքրիկ ծաղիկ՝ իմ ճանապարհին,
Նկատել եմ քեզ, գուցե՝ հիացել,
Բայց ես ճամփորդ եմ՝ սարերի միջին,
Հազա՜ր ծաղիկ է եղել իմ ճամփին,
Ու դեռ հազարն էլ կծաղկի կրկին…
Եթե քեզ պոկեմ, արմատից զրկեմ,
Սիրտս կտնքա անթի՜վ ցավերից,
Դու էլ մի կաթիլ կլցնես ցավին,
Ու իմ բաժակում էլ տեղ չի լինի:
Գնա՜ հեռացի՛ր, ինձանից փախի՛ր,
Դու խենթ պոետի ճամփան մի՛ փակիր,
Ինչքան էլ աչքիդ խղճով երևա,
Ցավերը խիղճը փոխել են նրա…
Դու՝ փոքրի՛կ ծաղիկ,
Իզուր մի՛ հուսա,
Հեռացի՛ր գնա՜…

Թողնել մեկնաբանություն