Աշնան ամպի նման աննպատակ

Աշնան ամպի նման աննպատակ
Ո´չ անձրևս է պետք և ո´չ էլ հովս,
Նոքար է դարձել Մեծն պոետը,
Գրիչը կորցրել, մուրճ է ձեռքն առել…
Քարից է ուզում նոր երգը հյուսել,
Ու էլ չի ճախրում պոետն երկնքում,
Հայացքը միայն վերև է հառնում,
Քարին է խփում սիրտն ու հոգին…

Թողնել մեկնաբանություն