Սթափվի´ր դու քնից, վերադարձի´ր կյանք,

Սթափվի´ր դու քնից, վերադարձի´ր կյանք,
Ապտակս քեզ միայն սթափեցնող էր,
Հոգիս թեկուզ ցավում է իր իսկ ապտակից ,
Ցավալի, բայց անհրաժեշտություն էր…
Սթափվի´ր միայն ու նորից կյանք արի
Մղձավանջդ թող հեռու անցյալին,
Գիտե՞ս՝ ինչքա՜ն ցավալի է,
Երբ ապտակում ես ինքդ քո սրտին…
Խլանաս… չլսես խռովյալ ախը
Չէիր սպասում իմ տված ցավին,
Թեկուզ խռովյալ, բայց վերադարձիր,
Գիտե՜ս …. եղածը անհրաժեշտություն էր…

Թողնել մեկնաբանություն