Եվ նորեն ծնվեց քո լույսը բարի

Եվ նորեն ծնվեց քո լույսը բարի,
Աշխարհին,մարդկանց ավետեց բարին,
Մութը իր ստոր խավարին վայել
Փախչում է անճար լուծվելով լույսիդ:
Իմ հոգու լույսը նույնպես լիացավ,
Խավարս ոչ մի ներում չունեցավ,
Լուծվեց ամենուր հրաշքը կյանքին
Ու՞ր ես դու ասա որ ես էլ լցվեմ….

Թողնել մեկնաբանություն